Zorgsector

Zorginstellingen mogen bij inkoop pas een order plaatsen als certificering (ISO, CE) direct aantoonbaar is. Als een leverancier deze documenten niet meteen digitaal kan tonen, gaat de inkoper verder naar de volgende partij op de lijst — ook als het product verder aan alle eisen voldoet.

Elke zorginstelling heeft vaak eigen onderhandelde contractprijzen. Wanneer die prijzen in losse spreadsheets worden bijgehouden, sluipen er bij het overtypen naar facturen regelmatig fouten in — met betalingsdiscussies en creditnota's tot gevolg.

Bestellingen bij zorginstellingen doorlopen vaak meerdere goedkeuringslagen — budgethouder, inkoop, soms zelfs een medische adviescommissie. Zonder digitale opvolging blijft een order weken liggen op iemands bureau, terwijl niemand weet waar het proces vastzit.

Zorginstellingen bestellen vaak dezelfde verbruiksartikelen periodiek opnieuw. Als nabestellen bij u telkens hetzelfde handmatige zoekwerk vergt, is het voor de inkoper simpelweg makkelijker om via de vaste distributeur te bestellen — ook als uw prijs beter is.

Een zorginstelling die geleidelijk minder gaat bestellen, doet dat zelden met een opzegging — de bestellingen lopen gewoon stil af naar een andere leverancier. Zonder signalering merkt de accountmanager dat vaak pas maanden later, als het klantcontact al verwaterd is.

Grotere zorgorganisaties bestaan vaak uit meerdere vestigingen die elk zelfstandig bestellen, maar centraal gefactureerd willen worden. Een systeem met maar één klantaccount per organisatie dwingt tot omslachtige workarounds of losse accounts per locatie zonder overzicht.